Mozaika to czterdzieści klocków, trójkątów i rombów: czerwonych, zielonych, niebieskich, żółtych i pomarańczowych oraz seria 12 kart z 24 wzorami ułóżeń, które charakteryzuje przemyślana kombinacja kolorów z uwzględnieniem zasady stopniowania trudności.
Karty zostały podzielone na trzy grupy w zależności od stopnia trudności i rodzaju klocków:
wzory z trójkątów lub rombów od 2 do 16 elementów,
wzory mieszane z trójkątów i rombów od 2 do 25 elementów,
wzory mieszane z trójkątów i rombów z wykorzystaniem 40 elementów
Wzory przedstawione na kartach nie wyczerpują wszystkich możliwych układów klocków. Są jedynie inspiracją do twórczych działań i wprowadzeniem do dobrej zabawy.
Mozaika służy rozwojowi zdolności twórczych, ponieważ z jej klocków można komponować wiele wzorów, zróżnicowanych pod względem ilości, kształtu i rodzaju figur geometrycznych; kształci: spostrzegawczość, zdolność obserwacji, koncentrację, umiejętność tworzenia logicznych struktur.
Przykładowe formy zabaw z mozaiką:
Przykład 1. Wyszukiwanie figur i form - gra.
Każde dziecko otrzymuje komplet klocków i kartkę z wzorem do ułożenia. Po ułożeniu wzorów dzieci odnajdują w nich jak najwięcej figur geometrycznych lub innych form, które następnie nazywają. Zwycięża dziecko, które odszukało i opisało najwięcej figur. (galeria nr 1) .
Przykład 2. Poprawianie wzorów.
Dziecko otrzymuje kartkę z błędnie narysowanym wzorem. Zadanie polega na odtworzeniu poprawnego wzoru, eliminując występujące w nim błędy. ( galeria nr 2 ).
Przykład 3. Rozbudowywanie wzorów.
Dziecko otrzymuje kartkę z wzorem, musi rozbudować wzór i opowiedzieć o nim. ( galeria nr 3 ).
Przykład 4. Dokańczanie wzorów.
Dziecko otrzymuje kartkę z fragmentem wzoru. Zadanie polega na dokończeniu wzoru i uzasadnieniu swojego wyboru. ( galeria nr 4 ).
Dlaczego właśnie Zabawy Twórcze. W dzieciństwie występują tzw. fazy wrażliwości, w których dzieci są szczególnie podatne na określone czynniki charakterystyczne dla rozwoju ogólnego i psychicznego.
Lecz ta szczególna wrażliwość dzieci na optymalny rozwój jakiejś bardzo prostej zdolności lub jakiegoś aspektu ich osobowości wygasa bezpowrotnie.
Lena i Borys Nikitinowie poddali badaniom ponad 5 000 dzieci i udowodnili naukowo tezę Marii Montessori o bezpowrotnym wygaśnięciu możliwości wykorzystania efektywnego rozwoju zdolności dziecka.
Tym samym potwierdzili oni prawdziwość starego przysłowia, „Czego się Jaś nie nauczył, tego Jan nie będzie umiał".
Ogromna szkoda, jeżeli rodzice, nauczyciele i wychowawcy nie dopilnują właściwego czasu, przekreślając bezpowrotnie tę niepowtarzalną szansę efektywnego rozwoju zdolności dziecka. |
